Sögustund auk almennra hugleiðinga-  

                   Páskafrísbyrjun. Ánægjan yfir því að vera komin í páskafrí gagntók mig algjörlega við lok skóladagsins á föstudaginn, og fylgdi hún mér fram undir morgun laugardags. Ég brá mér í afmæli það kvöldið og sökum þessarar verulegu gleðivímu auk dulítillar áfengisvímu lifir kvöldstund þessi mér í minni umlukt fjólublárri þoku. Ég er ekki frá því að ég hafi talað meiri frönsku en íslensku þetta kvöldið, en veit ég þó ekki hvernig það getur staðist þar sem franskur orðaforði minn er nú ekki uppá marga fiskana. Einnig finnst mér endilega einsog ég hafi  meira setið á gólfinu en nokkurn tímann á stól, og allt þetta af einskærri ánægju yfir komu hins ljúfa páskafrís. Eitthvað má þó örlítið hressa uppá minni mitt því er ég vaknaði á laugardagsmorguninn (hress nota bene!) var ég öll í marblettum! Á vinstra lærinu og á báður brjóstunum má sjá nokkuð sem gætu bara vel verið merki um hnefahögg, en sama hvað ég hugsa stíft þá get ég ekki munað til þess að ég hafi lent í nokkrum barsmíðum. Svo ég hef bara við engan að sakast, kannski rakst ég bara á eitthvað.                                                                                               

     Ferming. Haldið þið ekki bara að hann litli drengurinn minn hafi ekki staðfest skírn sína með því að játa trúna fyrir framan Guði og mönnum þann 1. apríl, síðastliðinn. Það var ljómandi hátíðleg athöfn í alla staði. Strax að henni lokinni var haldið til veislu sem var svona líka ægilega skemmtileg.  En jæja, við þennan merka áfanga litla bróður míns fór ég að pæla, einsog jú svo oft áður; Þar sem hann Gæi sat við eldhúsborðið í gærkvöldi og opnaði hvert peningaumslagið á fætur öðru (sem hann fékk að gjöf frá veislugestum, þið skiljið), með dollaramerki í augunum, kom í ljós að verðbólgan hefur sitt að segja með fermingargjafir á öldinni okkar. Það eru nefnilega ekki nema fjögur ár síðan ég gekk sjálf í gegnum þessa hátíðlegu vígslu þar sem barn er tekið í fullorinna manna tal og þá var einmitt haldin sambærileg veisla, meira að segja í sama sal og að lokinni athöfn í sömu kirkju og gott ef ekki bara að mestu leiti nákvæmlega sama fólkið, þá fékk ég rúmlega helmingi minni pening að gjöf heldur en Garðar, ekki nema fjórum árum seinna. Það var þá sem ég fór að pæla fyrir alvöru! Það er semsagt nokkuð ljóst að á fermingu sinni fá krakkar alveg ógrinni af peningum! Fjórtán ára börn hafa ekkert við allan þennan pening að gera!!! Það er nær að krakkar á aldur við mig, sem alltaf eru blankir, taki uppá því að fermast til að fá þessa peninga!           

                Jájá, góð pæling útaf fyrir sig. 

     Sukk.  En fyrst maður er nú loksins kominn í þetta langþráða páskafrí, stefnir allt í óheilsusamlegt líferni hér á bæ. Ef ég þekki mig rétt (sem ég ætti nú að gera þar sem ég er nú einu sinni ég) þá ætti mér fljótlega að vera búið að takast að snúa því þannig að fótaferðatími færist til klukkan að ganga þrjú og þar af leiðandi háttatími á bilinu 2 – 5 á nóttunni. Kók í morgun mat, hádegismat og kvöldverð, og allt fram eftir götunum.             Þessi langa færstla var uppbót fyrir algert bloggleysi hér á síðunni undanfarin misseri. 

Ykkar einlæg      

           Steinunn Anna Hannesdóttir

 Ég skal fúslega viðurkenna það; ég felldi tár!!

!"#/#&#"(/%&("=#)($)=(t%=#ö"!#(!#!"#$#$%&/()#)=($(!="!#ö=)"!ö=#)"!ö=#)ö="!)#ö="!)$=Ö#" DJÖFULSINS SVEKKELSI="!)(#""$&="ö#=)("!/#=!

ást á þessum mikla manni!

Jæja. Þá er þetta allt saman að smella. Nú ligg ég hér andvaka, dagatalið sýnir 24. desember, jólaregnið slær gluggann og ég er með einn af hinum mörg þúsund jólasmellna sem Helga Möller hefur gefið út, á heilanum. Þetta er tilfinning sem er kunnugleg og þá kannski sérstaklega það að hlusta á jólaregnið, þar sem ég er ekki frá því að það hafi ekki snjóað á þessum tíma árs síðan amma var að vinna í því að táldraga afa, og það er sko orðið þónokkuð langt síðan. Ég er lúmskt farin að hallast að því að það þurfi að fara að róta eitthvað til þessari hefðbundnu jólahugmynd um hvít jól, það fyrirbæri er orðið álíka sjaldséð og rauðklæddur farþegi fljúgandi sleða, dreginn áfram af hreindýrum. Ef rétt er haldið á spöðunum þá ætti ekki að vera svo langt í að íslenskum börnum finnist ekkert hátíðlegra en það þegar að rignir á jólaljósin og sungnir eru söngvar um jólakort og jólasvein og jólaregn, í stað jólasnjósins.

,,Jólaregnið fellur niður, yfir stræti og torg....”

Annað sem er allnokkuð kunnuglegt er andvakan. Síðan ég man eftir mér hef ég legið vakandi fram undir morgun á aðfangadag. Spenningurinn í lítilli sál og líkama olli því að erfitt var að halda augunum lokuðum og gefa færi á því að svífa inn í draumalandið. Í kvöld er ég vissulega spennt, jújú, en það sem raunverulega veldur vöku minni er nú bara það að af góðum jólafríssið hefur mér, fyrir nokkru, tekist að snúa sólarhringnum í þennan líka snyrtilega hálfhring. 

En sannast sagna væri ég nú að fara með rangmæli ef ég segðist vera komin í eitthvert hátíðarskap. En vil ég segja ykkur það að það virðist sem það sé nú bara nokkuð almennt vandamál. Ætli ekki séu einhvers staðar vitleysingar sem selja þannig bara í lausasölu, og borða hugsanlega appelsínu á pizzu?

Þrettándi var kertasníkir,

Þá var tíðin köld,

Ef ekki kom hann síðastur

Á afangadagskvöld.

Hann elti litlu börnin

Sem brostu glöð og fín

Og trítluðu um bæinn

Með tólgarkertin sín.

 

Partur úr ljóði eftir félaga minn, Jóhannes úr Kötlum

Góðar stundir

steinunnanna

Alltaf soldið gott þegar maður finnur eitthvað svona, svo að maður þurfi ekki að blogga sjálfur 8-)

1. miðnafnið mitt:
2. Aldur:
3. Single or Taken:
4. Uppáhalds bíómynd:
5. Uppáhalds lag:
6. Uppáhaldshljómsveit:
7. Dirty or Clean:
8. Tattoo eða göt:
9. Þekkjumst við persónulega?
10. Hver er tilgangurinn með lífinu?
11. Myndiru bakka mig upp í slagsmálum?
12. Myndiru þaga yfir leyndarmáli ef það skipti mig máli?
13. Besta minningin þín um okkur?
14. Myndir þú gefa mér nýra?
15. Segðu eitthvað skrýtið um þig:
16. Myndir þú hugsa um mig ef ég væri veik?
17. Getum við hist og bakað köku?
18. Hefuru heyrt kjaftasögu um mig nýlega?
19. Talaru eða hefuru talað illa um mig?
20. Finnst þér ég góð manneskja?
21. Myndir þú keyra með mér hringinn í kringum landið?
22. Finnst þér ég aðlaðandi?
23. Hverju myndiru vilja breyta í mínu fari?
24. Í hverju sefuru?
25. Kæmiru í heimsókn af tilefnislausu, bara til að chilla?
26. Myndir þú koma á stefnumót ef ég myndi bjóða þér?
27. Ef ég ætti einn dag ólifaðann, hvað myndum við gera?
28. Ætlaru að setja þetta á þína síðu svo ég geti fyllt þetta út?

Það var á því herrans ári 1989 að hjónakornunum Jóni og Önnu Maríu á Berghyl fæddist þeirra fjórð barn og önnur dóttir. Það var eftirtektarvert um leið og stúlkubarnið leit dagsins ljós hversi fögur hún var. Bros hennar lýsti upp allt í kringum sig og augu hennar fylltu mann í senn æsingi og ró. Barnið fékk nafnið Brynhildur.

 

 

Hún ólst upp í sveitasælunni í Hrunamannahreppnum, hoppandi og skoppandi á eftir kúm, ám og hestum, heldur betur sátt við lífið.

 

 

Á sjötta aldursári sínu hóf hún skólagöngu í barnaskólanum á Flúðum, eignaðist hún marga ágæta vini um leið og hún tæklaði námið af mikilli snilli öll árin sín þar tíu. Henni Brynhildi er sko margt til lista lagt en hæst ber þar að nefna afgerandi hæfni í körfuknattleik, en auk þess hefur allnokkuð borið á óviðjafnanlegum söng, dans, drykkju og teiknohæfileikum hennar.

 

 

Mikið fannst Brynhildi gaman að lifa þegar hún hafði loksins aldur til að byrja í Fsu! Þá gat hún sko mikið skemmt sér, en þó aldrei á kosnað námsárangurs. En mest og best var þó þegar hún kynntist henni Steinunni Önnu vinkonu sinni, því þær hafa nú þegar og stefna einnig að því að upplifa margt saman, til dæmis fóru þær saman á Landsmót Hestamanna sumarið 2006. MEST GAMAN!

 

 

Jóhóhó, haldiði ekki að Brynhildur hafi svo fengið bílpróf í gær! Og þá átti hún líka sautján ára afmæli.

 

 

Já, Binna mín. Þetta er í raun bara seinbúin afmæliskveðja til þín. Til lukku með árin öll sautján og langþráð ökuréttindin, sé þig á rúntinum sæta mín ;*;*;*

 

 

-þín vinkona Steinunn Anna

Tilfinnigar!

Mynda þær alltaf bara flækju/r???

Alltaf skal ég blogga um réttahelgina.

 

 

Segja má að hún hafi gengið í garð á fimmtudagskvöldið. Mín elskaða Fjóla Dögg stóð fyrir kengilmagnaðri kvöldvöku, en ég missti af henni af stærstum hluta til, því er nú ver og miður. Ég fékk eitt stykki stærðarinnar sjónvarp og svo á miðnætti fékk ég bílpróf. Kíkti örstutt á rúntinn með ungum pjátum, Hrafnhildi, Bryndísi og Önnu Rut, en passaði mig að skila mér ekki seint heim þar sem ég þurfti að vakna eldsnemma í afmælisveislu sem ég vissi að  myndi bíða mín morguninn eftir.

Ég keyrði í skólann með fullan bíl af fólki og fékk ótrúlega mikið af vel þegnum sms-um og símhringingum, og vil ég þakka öllu því vinsamlega fólki sem mundi daginn og óskaði mér til lukku með hann, ástsamlega fyrir. Ég fór beint til vinnu eftir skóla, en slapp þaðan nokkuð snemma þar sem til stóð að fara í fertugsafmæli til nöfnu minnar, Önnu Bjargar. Þegar búið var að taka nett brjálæðiskast vegna hæfileikaleysis til að velja föt til að klæðast náði ég í hann Stefán Ármann og héldum við til veislu. Þetta var hið fínasta teiti og þaðan var keyrt á nýfengnu bílprófi í Hrunamannahreppinn á hinn margrómaða Útlaga, ásamt Stefáni og Sigurjóni. Þar var mjög margt fólk, mikil gleði en alltof lítið pláss til dans eða annarra athafna, vegna of mikils fjölda manns miðað við húsastærð. Undir morgun var svo haldið á Selfoss.

 

 

Laugardagurinn var tekinn snemma í þetta sinnið því höfðum við, fyrrnefndur Stefán Ármann, tekið þá ákvörðun að fara í réttir í Biskupstungunum, og þær byrjuðu vel fyrir hádegi. Réttir þessar voru án nokkurs vafa hápunktur helgarinnar, stórgaman að ráfa um með fullum formönnum nemendaráðs og íþróttaráðs. Ótrúlega skemmtilegt. Þegar þegin hafði verið dýrindis kjötsúpa að Vatnsleysu dróg ég Stefán með mér niður á Selfoss því þar áttum við að mæta í vinnu klukkan sex. Svo var ég með mömmu, pabba og Sigrúnu Örnu á réttarballi í Aratungu um kvöldið, það var skemmtilegt.

 

 

Sunnudagurinn fór í það að sofa út svo fór ég til vinnu og um kvöldið fór ég svo í mjög fallega bænastund í Hrunakirkju, þar sem beðið var fyrir honum Bersteini mínum. Mikið er ég samt vonlaus, græt ég alltaf bara meira en allir? Meira að segja meira en nánustu aðstandendur? Jæja, lítið við því að gera, ekki get ég að því gert að ég sé viðkvæm, eða hvað?

 

 

En helgin er búin og þar af leiðandi bloggið líklegast líka.

 

 

Baráttukveðjur til þín Bergsteinn minn, þú ert efstur í huga mér nú um þessar mundir :*:*

 

 

-Steinunn Anna, 17 ára..

Það varð bílslys í nótt. Ungur ökumaður velti bifreið sinni rétt við heimili sitt, hann var ekki í öryggisbelti og flaug út um framrúðu bíls síns sem hann keyrði. Hann er höfuðkúpubrotinn og gekkst undir aðgerð í morgun. Það var ástkær vinur minn, Bergsteinn Björn, sem varð fyrir þessum hræðilega atburð. Þetta er bara of ótrúlegt til að maður geri sér almennilega grein fyrir þessu. Þú ert svo mikill kjáni, Bergsteinn! Ég var að segja það við þig bara um daginn að þú átt að vera í bílbelti. Svo sefurðu bara af þér allan afmælisdaginn minn, sem þú varst búin að lofa að muna eftir og óska mér til hamingju með. Úff hvað lífið er ósanngjarnt, og það er sárt að þetta hafi þurft að vera þín kenning til að læra að keyra eftir aðstæðum og vera með bílbelti. Megi englar Guðs vera með þér og veita þér styrk í baráttu þinni, sem ég veit að þú munt sigra. Hugur minn er allur hjá þér, elsku hjartans vinur.
 Að öðru. Ég háði bílprófið í dag. Það fór bara nokkuð vel, og býst ég sterklega við því að vera komin útá götur Selfossbæjar að miðnætti í kvöld. Svo hafið varann á! Sorgarfréttirnar sem bárust í morgun skyggja óneitanlega mikið á afmælisdaginn og bílprófið sem maður er þó búinn að hlakka svo mikið til, en um er að gera að vera sterkur og bjartsýnn. Nú get ég keyrt til Reykjavíkur að hitta Bergstein minn.
Lífið er ekki sanngjarnt.
Steinunn Anna

°Arna Lára er farin til Frakklands

°Það er soldið sorglegt

°Kókið er alltaf jafn gott

°Ég verð alltaf meiri og meiri tossi með hverri önn

°Busunin er á morgun

°Einnig busaballið

°Ég náði bóklega, soldið mikill léttir

°Ég er með “soldið” soldið mikið á heilanum

°Ég á enga peninga orðið, en það er útborgun á morgun

°Soldið gott það

°Kókið er búið

°Soldið slæmt

°Ég nenni ekki að blogga

Góða nótt :*

Steinunn Anna

Verslunarmannahelgin kom og áður en við var litið var hún farin aftur. Hún tók eitt mannslíf þetta árið, í umferðinni er aldrei of varlega farið.

Í tilefni frídags verslunarmanna þetta árið voru þeir ófáir sem lögðu land undir fót og flugu til útlanda. Einhverjum hef ég heyrt af sem stungu af alla leið í sólina á Mallorka, hópur drengja neðan af strönd fóru til Danmerkur og eflaust hafa margir aðrir farið eitthvert annað, eða jafnvel á sömu staði. Enn fleiri voru þeir sem fóru á hina árlegu þjóðhátíð í Vestmannaeyjum, en skilst mér að flestir hafi þó lagt leið sína til Akureyrar. Ég persónulega var að vinna, líkt og í fyrra. Á föstudeginum losnaði ég samt snemma og fór ásamt tveimur elskulegum stúlkum sem ég vinna með til Reykjavíkur, verslaði mér kjól, át yfir mig á pizza hut og ældi pizzunni næstum í tívolíinu. Svo fór ég á Selfoss og lærði, svaf, lærði, fór uppí bústað til mömmu og pabba að djamma með þeim og vinum þeirra, svo aftur á laugarvatn og vann og vann og vann. Hápunktur helgarinnar var klárlega rétt fyrir klukkan átta á sunnudagskvöldið þegar Brenda og Dylan hættu saman. Þannig var það nú og það er nokkuð ljóst að ég ætla ALDREI aftur að vinna um verslunarmannahelgina.

En jæja.

Það lítur út fyrir að sumarið sé að renna sitt skeið, mér til mikillar gleði. Ekki það að mér þyki neitt leiðinlegt við sumrið; veðrið kemur mér ávallt í gott skap, ég hef gaman að vinnunni minni og umgengst skemmtilegt fólk yfir sumartímann. En samt er ég orðin alveg ótrúlega spennt. En ég var samt í fríi í dag. Sá frídagur hefur nú nýst frekar illa, þar sem ég náði að sofa til klukkan hálf fimm. Ástæða þess var nú þó fyrst og fremst sú að ég fór ekki að sofa fyrr en klukkan hálf sex í morgun vegna þess að ég tók mig til skellti mér á þennan líka ljómandi skemmtilega dansleik, þar sem Stuðmenn spiluðu fyrir dansi. Fátt um þá skemmtun að segja nema hvað að það var alveg stórgaman. Í kvöld átti ég svo eina af hinum stórskemmtilegu kvöldstundum með foreldrum mínum þar sem einu umræðuefnin eru það að ég þurfi að djamma minna, læra meira, hafa meiri reglu á svefninu, einbeita mér meira að akstrinum og keyra hægar. Áhugavert..

 

Ahh.. þetta blogg er komið út í að vera ekki um neitt svo ég ætla að skella inn niðurtalningunum mínum
Í dag eru:

# 33 dagar í að ég verði sautján ára

# 9 dagar í skólann

# 4 dagar í að ég fari til útlanda

# 3 dagar í að Anna Rut komi heim (vildi óska að það væru – 3 frekar!)

# 133 dagar í jólin (já, ég á afmæli akkúrat 100 dögum fyrir jól)

# 19 dagar í útborgun

 

En já, takk fyrir í kvöld

-SteinunnAnna

ég og Lena, eins á litin...

 

 

Tíminn líður, tölurnar lækka og viti menn, einungis eru nú 49 dagar í sautjánda afmælisdainn minn. Ég finn það hvernig barnið innra með mér fjarar út með hverjum deginum sem líður. Það hefur reyndar ekki truflað mig neitt alvarlega fyrr en í dag þegar ég sat inná kaffistofu og leysti sudokuþraut annars hugar, leit útum gluggann, hryllti mig og hugsaði ,,Brr, mikið andskoti er stutt í jólin” hvað er það? Það þýðir, fjandinn hafi það, að ég sé orðin gömul! Hvað varð um þá tíð þegar ég horfði útí rigninguna í lok júlí og hugsaði ,,djíís hvað það er langt þangað til að ég á afmæli”. Hver man ekki eftir því þegar það var endalaust langt í jólin í október? Já, eða bara þegar jólin voru hátíð ljóss og friðar en ekki stress og pirrings. Hvað er að verða um Ísland? Til dæmis ef ég hugsa til 17. júní. Þegar ég var lítil var ALLTAF rigning á 17. júní en maður hlakkaði samt alltaf til þessa dags, nú nýtir maður frídaginn í það að sofa út, og svo um það sé rætt, alla frídaga sem gefast. Röfl.

Til hamingju með afmælið Birna Björt!

-Steinunn vonda...

Anna Rut

c says:

fulli gaurinn?

Ingvar - gruppan.tk - bulgaria says:

glaetan spaetqan

Anna Rut

c says:

hehehe

Anna Rut

c says:

það er nú gott

Ingvar - gruppan.tk - bulgaria says:

jaman

Ingvar - gruppan.tk - bulgaria says:

eg er samt orugglega med teim fullustu nuna

Anna Rut

c says:

kemur á óvart

Anna Rut

c says:

Steinka biður að heilsa

Anna Rut

c says:

og knúsaðu Fannar frá okkur!!

Ingvar - gruppan.tk - bulgaria says:

anana steinnunnn elskan

Ingvar - gruppan.tk - bulgaria says:

hann for

Ingvar - gruppan.tk - bulgaria says:

hann er alltaf of fullur

Anna Rut

c says:

fór hann heim?

Ingvar - gruppan.tk - bulgaria says:

nei ut

Ingvar - gruppan.tk - bulgaria says:

tessvegna sefur hann mest

Anna Rut

c says:

okey meinar hehe..

Ingvar - gruppan.tk - bulgaria says:

hcad er ad gerast naestu helgi a slefisso

Anna Rut

c says:

ekki neitt eins og venjulega

Ingvar - gruppan.tk - bulgaria says:

uss

Ingvar - gruppan.tk - bulgaria says:

mer langar a salar ball

Anna Rut

c says:

finndu þá sálar ball

Ingvar - gruppan.tk - bulgaria says:

tu att ad finan

Ingvar - gruppan.tk - bulgaria says:

eg skil ekki nogu vel bulgoveskur

Ingvar - gruppan.tk - bulgaria says:

en eg er ad fara sofa allveg ad drepast

Anna Rut

c says:

talaðu bara ensku við þá ,þú ert svo góður í því!

Ingvar - gruppan.tk - bulgaria says:

jeje

Ingvar - gruppan.tk - bulgaria says:

blöala

Ingvar - gruppan.tk - bulgaria says:

bklsla

Ingvar - gruppan.tk - bulgaria says:

gn

Ingvar - gruppan.tk - bulgaria says:

i love slep

Anna Rut

c says:

hahaha

Anna Rut

c says:

farðu að sofa elskan okkar

Ingvar - gruppan.tk - bulgaria says:

eg se ykur a isladn

Anna Rut

c says:

já hvenar komiði?

homma sofa says:

a fimtudagin kl 6 a uskandiu held eg

homma sofa says:

en gn

homma sofa says:

islandi

homma sofa says:

ble

Kv. Steinunn Anna og Anna Rut

Ég bloggaði hellingslangt blogg um það hvað ég hefði ekkert að blogga um, komst svo að því að það var leiðinlegt svo ég strokaði það út.

Fyrir rétt rúmri viku síðan var prinsessuvagninn minn, stórglæsilegi, fylltur af stúlkum og þeim brunað alla leið norður í Skagafjörð. Já, fjarlægðin gerir fjöllin blá og svo sannarlega langt í Skagafjörðinn, en Landsmót Hestamanna var klárlega margra tíma keyrslu virði. Þess má þó geta að ég sá ekki eina einustu keppni á meðan á dvöl minni stóð þarna, og skammast ég mín óneitanlega fyrir það. En sé ég ekki mikla ástæðu til að vera að þrefa meira um það, Landsmótið var hreint út sagt frábær skemmtun, þangað ætla ég aftur að tveimur árum liðnum og hana nú.

Á fimmtudaginn síðasta var förinni heitið til höfuðstaðarins. Þar hafði ég mælt mér mót við nokkrar ungar stúlkuhnátur og var plönum þannig háttað að ætluðum við að skella okkur í Borgarleikhúsið og sjá þá margrómuðu sýningu Footloose. Sú sýning var bara alveg ágæt, ekkert meira en það. Það merkilegasta og eftirminnilegasta við þessa leikhús ferð, að mínu mati, er þó það að á föstudeginum hrökk ég upp af værum blundi, á heimili mínu á Selfossi og gerði mér ljóst að ég hafði sofið yfir mig og átti ég að vera mætt fyrir hálftíma síðan í vinnu á Laugarvatni, það sem merkilegt nokk þykir við þetta uppátæki er það að mæting var klukkan þrjú um miðjan dag og hafði mér, Steinunni Önnu, hreinlega tekist að sofa yfir mig til hálf fjögur. úff, ég held ég kóróni flest...

Lítið drífur á daga mína núna. Ég mæti bara í vinnu og tel þess á milli dagana í það að Birna komi heim (19 dagar), í útborgun (21 dagur), í það að ég verði sautján (66 dagar) og í það að skólinn byrji aftur (42 dagar).

Ég býst ekki við því að fólki þyki mikið í þetta blogg varið, en blogg er það þó.

Ég hefi hugsað mér að fara að leggja mig fljótlega, enda komin hánótt og ekki vil ég lenda í þeim skandal að sofa aftur yfir mig á kvöldvakt.

Góðar stundir, lömbin mín

-Til hamingju með afmælið Baldvin Karel.

Anna Rut og ég á Landsmótinu

Mig langar að skrifa eitt blogg hér til heiðurs minni elskulegri vinkonu, Birnu Björt.
Fyrir svo óralöngu síðan, eða þann 19. febrúar ákvað umrædd stúlkukind að leggja land undir fót og stinga af hvorki meira mér minna en til Brasilíu! En núna fer óðar að styttast í að hún komi heim og ég er við það að fara á límingunum af spenningi fyrir því!!! Ekki nema þrjátíu dagar í það!! Það er ótrúlega ekkert ofsalega mikið..

og hey
             -35 dagar í fokking þjóðhátíð!
             -EKKI NEMA sjötíu og sjö dagar í að ég verði fokking SAUTJÁN ÁRA!!
             -fokk, bara 30 dagar í að Birna Björt komi heim
             -ekki nema fokking fokk tveir tímar í brottför á Landsmót!
             -níu og hálfur tími í að ég fokking komi á Landsmót!

Enn gaman... Fokk hvað ég hlakka mikið til að fara á Landsmót..

Fokking fokk hvað ég sagði oft fokk í þessu bloggi, sjitt er ég hörð...
Góða nótt :*

Svo óralangt í burtu er land sem heitir Quartzyshung. Þar sest sólin aldrei í sæ, himininn er alltaf blár, trén eru alltaf græn, súkkulaðihúðuðjarðarber vaxa á öllum trjám, coke light rennur í fljótum, humar er sjálfsagður morgunmatur, allir dagar eru laugardagar, fuglarnir syngja það sem þér hentar best hverju sinni og rjómaísinn er megrandi og rennur úr krönunum. Í þessu einstaka landi bjó prinsessa, óhemju fögur álitum, indæl og gáfuð. Prinsessa þessi bar nafnið Steinunn Anna. Hver einasti maður í landinu Quartzyshung, og víðar,  þráði hönd prinsessunnar fögru og komu þeir í röðum til ótrúlega ríka föður hennar daglega til að biðja hennar. Dag einn birtust vondir víkingar og stálu óhemju fögru prinsessunni og fluttu hana til Íslands og létu hana til í umsjá hjónakorna á selfossi sem hafði orðið þeirra óhamingju aðnjótandi að eignast einungis einn son, og þennan líka óskaplega vitleysing..

 

Úff ég nenni ekki meir.. kannski framhald seinna, eða þið getið kannski bara getið í eyðurnar..

 

Góða nótt :*